ചന്ദ്രോത്സവം

പ്രാലേയഭാനുവിൻ പ്രാസാദമംബരേ  

തീർക്കുന്ന പാൽക്കടൽ നീന്തിക്കടക്കുവാൻ 

സുന്ദരനീരദറാണിമാർ മന്ദമായ് 

നീങ്ങുന്നു, ലാലസമാനസഗാമിമാർ,  

കാർക്കുഴൽവേണിയാലേണാങ്കനെ മുകിൽ 

മാലികമാർ മറച്ചീടുന്നിടയ്ക്കിടെ, 

മിന്നിത്തിളങ്ങുമുഡുക്കൾ നഭസ്സിലെ 

കണ്ണുപൊത്തിക്കളി കണ്ടു ഹസിക്കവേ   

യാമദളങ്ങൾ പൊഴിഞ്ഞു, നിശീഥിനി 

ക്രീഡാവിവശരോടോതുന്നുവിങ്ങനെ,

പോകുന്നു ഞാനുഷസന്ധ്യയ്‌ക്കു മുമ്പിനി 

ദ്യോവിൽ ദിവാകരനെത്തുന്ന നേരമായ്, 

പോവുക കേളി മതിയാക്കി നിങ്ങളീ  

മാലേയകമ്പളം കൊണ്ടുപോയീടുക!  

അർക്കനശ്വാരൂഢനായ് ദിഗ്വിജയിയായ്

പശ്ചിമദിക്കുകടക്കുമനന്തരം

കണ്ടിടാം വീണ്ടുമീയാകാശവീഥിയിൽ

സത്ചിദാനന്ദത്തിനുത്തുംഗസീമയിൽ!  

കറുപ്പും വെളുപ്പും

കരിവണ്ടു വന്നുമ്മ നൽകിയപ്പോൾ
അരിമുല്ല നാണിച്ചുലഞ്ഞുപോയി 

വെളുവെളുപ്പാർന്നൊരാ മുല്ലയോടായ് 

കരിവണ്ടു ചോദിച്ചു കാതിൽ മെല്ലേ, 

പരിഭവം തോന്നുമോ നിൻ മേനിതൻ 

വെണ്മയിൽ ഞാൻ വന്നിരിക്കയാലേ?

അരിമുല്ലയപ്പോൾ മുഖമുയർത്തി 

അരുമയായ് വണ്ടിനോടോതി മന്ദം, 

ഇരുളും നിലാവുമിണങ്ങിടുമ്പോൾ 

രാവിനു ചന്തമൊന്നേറുകില്ലേ?

നാമതുപോലൊന്നുചേർന്നിടുമ്പോൾ 

പരിപൂർണ്ണമായിടുമീ പ്രപഞ്ചം!