Friday, March 9, 2012

ബാല്യം


ഇന്നലെ:

വീടിന്‍ തൊടിയിലെ

പൂവിലും പുല്ലിലും

പാറി നടക്കുന്നു ബാല്യം


മുത്തുകള്‍ പോലങ്ങു

കോര്‍ത്ത്‌ വച്ചീടുന്നു

നേരിട്ട് കണ്ടതും കേട്ടതു-

മപ്പുറം അമ്മൂമ്മ ചൊന്നതും ചേലില്‍ .


കാലം കഴിയവേ

ജീവിതമാര്‍ത്തങ്ങ്

വന്നാലുമന്നവന്‍ ശക്തന്‍,

നേരിട്ട് നിന്നിടാന്‍ പ്രാപ്തന്‍


ഇന്ന്:

ഫ്ലാറ്റിന്റെ മൂലയില്‍

വച്ചോരു പെട്ടിയില്‍

പെട്ട് കിടക്കുന്നു ബാല്യം


പെട്ടി തന്നുള്ളിലെ

ലോകത്തിനപ്പുറം

ലോകമില്ലാത്തൊരു ബാല്യം


ലോകത്തെയാകവേ

പെട്ടിയിലാക്കി നാം

കുട്ടിക്ക് നീട്ടിയ  നാളില്‍ ‍



കാണരുതാത്തതും

കേള്‍ക്കരുതാത്തതു-

മെല്ലാമറിഞ്ഞു വളര്‍ന്നു

അവനുണ്മയെ പുല്‍കാന്‍ മറന്നു


എല്ലാമറിയുന്ന നാട്യം

താനൊരു കുട്ടിയേയല്ലെന്ന  ഭാവം!

ലോക വിവരത്തില്‍ മുന്‍പന്‍

ശാസ്ത്രഗണിതത്തില്‍  വന്‍പന്‍


കാലം കഴിയവേ

ജീവിതം വന്നങ്ങു

മുന്നില്‍ നിന്നപ്പോള്‍ വലഞ്ഞു


പെട്ടിയില്‍ കാഴ്ചകള്‍

കാണുന്ന പോലത്ര

സാദ്ധ്യമല്ലീയുള്ള  ലോകം


കൈ വിരല്‍ത്തുമ്പാല്‍

നിയന്ത്രിതമായൊരു

കട്ടയാല്‍ ജീവിതം തീര്‍ക്കാ-

നാവില്ലിതാര്‍ക്കു മെന്നോര്‍ക്ക!


പെട്ടി തന്നുള്ളില്‍

കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന

ബാല്യം പുറത്തെടുത്തീടാം


പെട്ടിയില്‍ നിന്ന്

പുറത്ത് കടന്നൊരീ

നേരായ ജീവിതം കാണാം.





Thursday, March 8, 2012

ആശയ ദാരിദ്ര്യം


കവിത വരും വരുമെന്ന്

കാത്തിരുന്നു മടുത്തു.


ബ്ലോഗിലിടാനാണെന്നു

പറഞ്ഞുനോക്കി,

വക വച്ചതേയില്ല .


കവിയരങ്ങില്‍ ചൊല്ലാനാണെന്നു

കെഞ്ചി,

പരിഹസിച്ചു തള്ളി.


ബുദ്ധിജീവി ചമയാനാണെന്നു സമ്മതിച്ചു,

ബുദ്ധിയുണ്ടായിട്ടു വേണ്ടേ എന്ന ഭാവം!


ഞെക്കി പഴുപ്പിച്ചു നോക്കി,

ഉള്ള കാമ്പ് കൂടി

നാശമായത് മിച്ചം....


കാമ്പില്ലാത്ത കവിതയെഴുതാന്‍

കമ്പമില്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്

തല്‍ക്കാലം അടങ്ങിയൊതുങ്ങിയിരിക്കാം.