Tuesday, August 17, 2010

തറവാട്



വേറിട്ടു നിന്നൊരാ വീടിന്നു   മണ്ണിലായ്   
വേരറ്റു വീണു കിടക്കുന്നു മൂകമായ്
                 തലമുറകൾക്ക്  തണലായ്‌ ചിരകാലം
                 നിന്നൊരാ വന്മരം  വേരറ്റു  കിടക്കുന്നു
വേദനയില്ലെന്നു ഭാവിച്ചിടുകിലും
വേദനിച്ചീടുന്നു വ്യർത്ഥമെൻ  മാനസം
                എത്ര തിരുവോണമെത്രവിഷുക്കാല -
                മെത്രയവധികളെത്ര വികൃതികൾ !


കുളിരോലുമിറയത്തിരിയ്ക്കുന്നുവോർമ്മകൾ 
കാറ്റിലിളകുന്നു തെങ്ങോലത്തുമ്പുകൾ 
               കറ്റക്കതിരുകൾ  കൊയ്തു നിറച്ച്ചിട്ട
               തെക്കോറത്തിണ്ണയിലൊറ്റയ്ക്കിരുന്നതും
കശുമാവ് പൂത്തതിൻ  ഗന്ധമെന്നിന്ദ്രിയ
മാകവേയനുഭൂതി വാരി നിറച്ചതും
              സർപ്പങ്ങൾ   വാഴുന്ന കാവിലിലഞ്ഞി തൻ 
              പൂക്കളാൽ മാലകൾ കോർത്തു നടന്നതും
ഭജനമുറിയിലെ ദൈവങ്ങളെന്നുള്ളിൽ 
നന്മ  തൻ  നാമങ്ങളോതി നിറച്ചതും....
              ഓർമ്മകൾ തൻ  നിര നീളുന്നുവെങ്കിലും
              വേദനിച്ചീടുവാനില്ലെനിക്കർഹത
പൈതൃകം ബാധ്യതയെന്നു കരുതുന്നോ-
രിന്നിൻ പ്രതിനിധിയാകുന്നു ഞാനും...