Friday, December 7, 2012

വാക്ക്

വാക്കെന്ന വാക്കിന്റെ
യാഴമറിയണം
വായ്‌ വിടും വാക്കിനെ
സൂക്ഷിച്ചു കൊള്ളണം

ഒരുവാക്കിലെന്തിത്ര
ചൊല്ലുവാനെന്നല്ല
വാക്കിലാണെല്ലാം
വാക്കാണ്‌ സര്‍വവും

പറയുന്ന നേരത്ത്
ചെറുതെന്ന് തോന്നിടും
ചില നേരം വാക്കുകള്‍
മല പോലെ നിന്നിടും!

വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടൊരു
യുദ്ധം പിറന്നിടാം
വാക്കുകള്‍ തന്നെ
സമാധാനമായിടാം

കനിവിന്റെ വാക്കുകള്‍
വിനയത്തിന്‍ വാക്കുകള്‍
അറിവിന്റെ വാക്കുകള്‍
പൊരുളുളള വാക്കുകള്‍

പകയുളള വാക്കുകള്‍
പരിഹാസ വാക്കുകള്‍
മുനയുള്ള വാക്കുകള്‍
വിനയാകും വാക്കുകള്‍

വാക്കുകള്‍ ചെന്ന്
തറയ്ക്കുന്ന ദിക്കുകള്‍
ചുടുനിണം വാര്‍ന്നു
തളര്‍ന്നു ചുവന്നിടാം

വായ്‌ വിട്ട വാക്കുകള്‍
വാള്‍ത്തലപ്പായിടും
വാഴ് വിൻറെ  നേര്‍ക്കതു 
വാളോങ്ങി നിന്നിടും

പലതുണ്ട് വാക്കുകള്‍
മറയുള്ള വാക്കുകള്‍
അമൃതെന്ന് തോന്നിടും
വിഷമുള്ള വാക്കുകള്‍

വാക്കിന്റെയുണ്മ
തിരിച്ചറി ഞ്ഞീടണം
വാക്കില്‍ പതുങ്ങും
ചതിയുമറിയണം

വാക്ക് പാലിക്കുവാന്‍
ധൈര്യമുണ്ടാകണം
വാക്ക് പിഴയ്ക്കാതെ-
യോര്‍ത്തു നടക്കണം

ഒരു വാക്കില്‍ * നിന്നുല്‍ -
ഭവിച്ചോരു ബ്രഹ്മവും
വാക്കാല്‍ നശിച്ചിടാ -
മശ്രദ്ധമാവുകില്‍

വാക്കുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
വെളിച്ചം നിറയ്ക്കണം
ഇരുള്‍ നീക്കി വാക്കിന്‍
തിരി തെളിച്ചീടണം .

***************

('ഓം'  എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് പ്രപഞ്ചം ഉത്ഭവിച്ചു എന്ന് ഹൈന്ദവ വിശ്വാസം )

Friday, September 28, 2012

മതി

മതിയെന്ന ചിന്തയതു
മതിയില്‍ വരുത്തുവാന്‍
മതിയായനുഗ്രഹം
നല്‍കിടേണം.

മതിയില്‍ മദിക്കുമാ
മദയാനയെ തള-
ച്ചല തല്ലുമാശ-
യടക്കിടേണം.

 അതിമോഹമളവറ്റു
കൂടുന്ന വേളയില്‍
മതിയായ് വരില്ലൊന്നു-
മീയുലകില്‍,

മതിവരാ മനമതില്‍
മുളയിടും ചിന്തകള്‍
നാശം വിതയ്ക്കും
ധരിത്രി തന്നില്‍.

തെറ്റുകള്‍ ചെയ്യുവാ-
നുള്ളത്തിലുണ്ടാ-
യൊരല്പം മടിയു-
മകന്നു പോകും,

നാണം മറഞ്ഞിടും
മാനവും പോയിടും
സ്വാര്‍ത്ഥത മാത്രം
നിറഞ്ഞു വാഴും.

ആശയ്ക്കറുതി
വന്നീടുകിലാത്മാവില്‍
ശാന്തി തന്‍ പൂമരം
പൂത്തു നില്‍ക്കും!

ലോകം മുഴുവനും
ശാന്തി പരക്കുമാ
നല്ല നാളേക്കണി 
 ചേരുക നാം.



Sunday, September 9, 2012

സ്മൃതിഭ്രംശം


ഇന്ന് ഞാന്‍ കാണുന്ന കാഴ്ചകള്‍ നാളെ -
യെന്നോര്‍മയില്‍  നിന്ന് മറഞ്ഞു പൊയ്പോയിടാം

ആരാണ് ഞാനെന്നു പോലുമറിയാത്ത
പാഴ് വസ്തുവായി  കിടന്നിടാമേറെ നാള്‍

ഓര്‍മ  തന്നേടുകള്‍ പൊയ്പ്പോയ പുസ്തക-
ച്ചട്ട പോല്‍ ജീവിതം   പിഞ്ഞി പറിഞ്ഞിടാം

ഏടുകള്‍ കോര്‍ത്തൊന്നു  കെട്ടുവാനാവാതെ
നിശ്ചലമായി കിടന്നിടാമേറെ  നാള്‍

അന്നെന്‍ പ്രിയപ്പെട്ടയാളുകള്‍ വന്നെന്ന-
വസ്ഥയെ കണ്ടു  നെടുവീര്‍പ്പ് കൊണ്ടിടാം

തന്നെ  മനസ്സിലായില്ലെയെന്നെന്നോടു
മെല്ലെയന്വേഷിച്ചു സങ്കടം കൊണ്ടിടാം

തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത കുട്ടിയെ പോലെ ഞാന്‍
ബോധമില്ലാതന്നു   പൊട്ടിച്ചിരിച്ചിടാം

ചോര്‍ന്നു പോയോരെന്നോർമകൾക്കുള്ളില്‍ ഞാന്‍
 തേടിയലഞ്ഞിടാമോരോ മുഖങ്ങളെ

എന്നെ സ്നേഹിച്ചവര്‍ ചൊല്ലിടാമെന്തിന്നു
 നല്കിയിവള്‍ക്കീ ദുരിതദിനങ്ങളെ

മറിച്ചോ , വെറുത്തവര്‍  ചൊല്ലിടാമെല്ലാ-
മിവള്‍ ചെയ്ത കര്‍മത്തിന്‍ തിക്ത ഫലങ്ങള്‍  താന്‍ !
 
ഒന്നുമറിയാതെ പാവയെ പോലെ ഞാന്‍
കണ്ണും മിഴിച്ചു പകച്ചു കിടന്നിടാം

മച്ചിന്‍ മുകളിലെ നിശ്ചല ബിന്ദുവില്‍
കണ്‍ നട്ട് മൃത്യുവെ കാത്തു കിടന്നിടാം

മാരുതന്‍ വന്നു  തൊടുന്ന പോലത്ര
തരളിതമാകുമോ  മൃത്യുവിന്‍ ലാളനം !

ഒട്ടുമെളുതല്ല ജീവിതം പാരിതി-
ലത്രമേല്‍ ദുഷ്കരം മൃത്യുവുമോര്‍ക്കുകില്‍.

കാലം നമുക്കു കരുതിവച്ചിട്ടുള്ള-
താര്‍ക്കൊന്നു കാലേയറിഞ്ഞിടാനായിടും !

ജീവന് ചുറ്റും കറങ്ങുമീ മാനവന്‍
കാലന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു കാലവും !





Friday, March 9, 2012

ബാല്യം


ഇന്നലെ:

വീടിന്‍ തൊടിയിലെ

പൂവിലും പുല്ലിലും

പാറി നടക്കുന്നു ബാല്യം


മുത്തുകള്‍ പോലങ്ങു

കോര്‍ത്ത്‌ വച്ചീടുന്നു

നേരിട്ട് കണ്ടതും കേട്ടതു-

മപ്പുറം അമ്മൂമ്മ ചൊന്നതും ചേലില്‍ .


കാലം കഴിയവേ

ജീവിതമാര്‍ത്തങ്ങ്

വന്നാലുമന്നവന്‍ ശക്തന്‍,

നേരിട്ട് നിന്നിടാന്‍ പ്രാപ്തന്‍


ഇന്ന്:

ഫ്ലാറ്റിന്റെ മൂലയില്‍

വച്ചോരു പെട്ടിയില്‍

പെട്ട് കിടക്കുന്നു ബാല്യം


പെട്ടി തന്നുള്ളിലെ

ലോകത്തിനപ്പുറം

ലോകമില്ലാത്തൊരു ബാല്യം


ലോകത്തെയാകവേ

പെട്ടിയിലാക്കി നാം

കുട്ടിക്ക് നീട്ടിയ  നാളില്‍ ‍



കാണരുതാത്തതും

കേള്‍ക്കരുതാത്തതു-

മെല്ലാമറിഞ്ഞു വളര്‍ന്നു

അവനുണ്മയെ പുല്‍കാന്‍ മറന്നു


എല്ലാമറിയുന്ന നാട്യം

താനൊരു കുട്ടിയേയല്ലെന്ന  ഭാവം!

ലോക വിവരത്തില്‍ മുന്‍പന്‍

ശാസ്ത്രഗണിതത്തില്‍  വന്‍പന്‍


കാലം കഴിയവേ

ജീവിതം വന്നങ്ങു

മുന്നില്‍ നിന്നപ്പോള്‍ വലഞ്ഞു


പെട്ടിയില്‍ കാഴ്ചകള്‍

കാണുന്ന പോലത്ര

സാദ്ധ്യമല്ലീയുള്ള  ലോകം


കൈ വിരല്‍ത്തുമ്പാല്‍

നിയന്ത്രിതമായൊരു

കട്ടയാല്‍ ജീവിതം തീര്‍ക്കാ-

നാവില്ലിതാര്‍ക്കു മെന്നോര്‍ക്ക!


പെട്ടി തന്നുള്ളില്‍

കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന

ബാല്യം പുറത്തെടുത്തീടാം


പെട്ടിയില്‍ നിന്ന്

പുറത്ത് കടന്നൊരീ

നേരായ ജീവിതം കാണാം.





Thursday, March 8, 2012

ആശയ ദാരിദ്ര്യം


കവിത വരും വരുമെന്ന്

കാത്തിരുന്നു മടുത്തു.


ബ്ലോഗിലിടാനാണെന്നു

പറഞ്ഞുനോക്കി,

വക വച്ചതേയില്ല .


കവിയരങ്ങില്‍ ചൊല്ലാനാണെന്നു

കെഞ്ചി,

പരിഹസിച്ചു തള്ളി.


ബുദ്ധിജീവി ചമയാനാണെന്നു സമ്മതിച്ചു,

ബുദ്ധിയുണ്ടായിട്ടു വേണ്ടേ എന്ന ഭാവം!


ഞെക്കി പഴുപ്പിച്ചു നോക്കി,

ഉള്ള കാമ്പ് കൂടി

നാശമായത് മിച്ചം....


കാമ്പില്ലാത്ത കവിതയെഴുതാന്‍

കമ്പമില്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്

തല്‍ക്കാലം അടങ്ങിയൊതുങ്ങിയിരിക്കാം.