Sunday, July 5, 2015

വാക പറഞ്ഞത്




മരമന്നു ചൊല്ലിയെന്നോട് മെല്ലെ 
ഇലപോയൊരെൻ മേനി നോക്കിടല്ലേ 
ആകെത്തളിർത്തു ഞാൻ പൂത്ത് നിൽക്കാം 
നീ വരും നാളിതിലേ വരുമ്പോൾ 

ശിശിരത്തിലെന്നുടൽ കണ്ടിടുമ്പോൾ 
പിരിയുന്ന കൈവഴിയെന്നു തോന്നാം 
വേനലിൽ വരികെന്നരികത്തു നീ 
തീ പൂത്തു നിൽക്കുമെൻ ഭംഗി കാണാൻ 

വാനവും വീഥിയുമൊന്നടങ്കം 
ചെമ്പട്ടുടുത്തൊരാ ചേല് കാണാൻ
നീ വരും പാതയിലന്നു നിന്നെ 
കാത്തു  ഞാനഗ്നിയിൽ മുങ്ങി നിൽക്കാം 

കാലഭേദങ്ങളെയേറ്റു വാങ്ങും 
വാകയിലോർമ്മകൾ പൂത്തു നിൽക്കും 
ആർദ്രമാം ചിന്തകൾക്കാരു നൽകി 
വാകമരത്തണൽ  ചാരുഭംഗി !

സായന്തനച്ചോപ്പഴിഞ്ഞു വീഴ്കെ 
ഓരോ ദിനവും പിരിഞ്ഞു പോകെ 
സൂര്യനെ വെല്ലും ചുവപ്പു ചാർത്തി 
നിൽക്കുന്ന വാകയെയോർത്തു പോകും



ആലാപനം 
https://www.youtube.com/watch?v=rlJXlIpy7m8

5 comments:

  1. പൂത്തുനില്‍ക്കുന്ന വാക ഒരു കണ്‍‌കൊള്ളാക്കാഴ്ച്ചതന്നെയല്ലേ!
    നല്ല കവിത!!

    ReplyDelete
  2. കാലഭേദങ്ങളേറ്റു വാങ്ങും
    വാകയിലോര്‍മ്മകള്‍ പൂത്തു നില്‍ക്കും ആര്‍ദ്രമാം ചിന്തകള്‍ക്കാരു നല്‍കി
    വാകമരത്തണല്‍ ചാരുഭംഗി!
    ഹൃദ്യമായിരിക്കുന്നു കവിത
    ആശംസകള്‍ ടീച്ചര്‍

    ReplyDelete
  3. നീ വരും നാളിതിലെ വരുമ്പോൾ, പിരിയുന്ന കൈവഴി, വാനവും വീഥിയും ചെമ്പട്ടുടുക്കുന്നത്,വാകമരത്തണൽ ചാരു ഭംഗി, ഇതൊന്നും അത്ര ഭംഗിയായി എന്ന് തോന്നിയില്ല.

    ReplyDelete