തമിഴകക്ഷേത്രങ്ങൾ - 1. ഏകാമ്രേശ്വരപ്പെരുമ

ദക്ഷിണഭാരതത്തിലെ പഞ്ചഭൂതക്ഷേത്രങ്ങൾ വളരെ പ്രശസ്തമാണല്ലോ.  പഞ്ചഭൂതാധിഷ്ഠിതമായി  പരമശിവനെ പൂജിക്കുന്നതിനാലാണ് ഇവ പഞ്ചഭൂതക്ഷേത്രങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. 

പ്രപഞ്ചമയനാണു ശിവൻ. നമഃശിവായ  എന്ന പഞ്ചാക്ഷരീമന്ത്രത്തിലെ അഞ്ചക്ഷരങ്ങൾ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുണ്ട്. 'ന'കാരം ഭൂമി, 'മ'കാരം ജലം, 'ശി'കാരം അഗ്നി, 'വ'കാരം വായു, 'യ'കാരം ആകാശം എന്നിങ്ങനെ ഓരോ അക്ഷരവും ഓരോ ഭൂതതത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചനാഥനായ ശിവൻ പഞ്ചഭൂതപ്രതിനിധിയായി  ഈ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. 

ജംബുകേശ്വരക്ഷേത്രം (ജലം), അണ്ണാമലയാർക്ഷേത്രം (അഗ്നി), കാളഹസ്തി ക്ഷേത്രം (വായു),   ഏകാമ്രേശ്വരക്ഷേത്രം (ഭൂമി), ചിദംബരക്ഷേത്രം (ആകാശം) എന്നിവയാണ് പഞ്ചഭൂതക്ഷേത്രങ്ങൾ.  ഇതിൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശിലുള്ള  കാളഹസ്തി ഒഴികെ   മറ്റു നാലുക്ഷേത്രങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പുണ്യകേദാരമായ തമിഴ്‌നാട്ടിൽത്തന്നെയാണ്.   

മേൽപ്പറഞ്ഞ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ ഏകാമ്രേശ്വരക്ഷേത്രം  മോക്ഷനഗരിയായ കാഞ്ചീപുരത്താണു  സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ആ ഏകാമ്രേശ്വരനെ ദർശിക്കാൻ ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം എനിക്കും ഭാഗ്യം ലഭിച്ചു. 

ഇവിടുത്തെ ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠ  പഞ്ചഭൂതതത്വങ്ങളിലൊന്നായ  പൃഥ്വിയെയാണ്  പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. പൃഥ്വിതത്വപ്രധാനമാകയാൽത്തന്നെ  ഈ പ്രതിഷ്ഠയിൽ ജലധാര പതിവില്ല. 

ഏകാമ്രേശ്വരക്ഷേത്രം എന്നും ഏകാംബരേശ്വരക്ഷേത്രമെന്നും ഈ ക്ഷേത്രം അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യവുമായി കൂടുതൽ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത് ഏകാമ്രേശ്വരൻ എന്ന നാമം തന്നെയാണ്. ആ ഐതിഹ്യം ഇപ്രകാരമാണ്. 

ഒരിക്കൽ കളിയായി  ശ്രീപാർവതീദേവി ധ്യാനനിരതനായിരുന്ന ഭഗവാൻ ശിവൻറെ  കണ്ണുകൾ പൊത്തി.  പൊടുന്നനെ പ്രപഞ്ചമാകെ  അന്ധകാരത്തിലാഴ്ന്നു. കുപിതനായ ഭഗവാൻ്റെ ശാപത്താൽ  ഭൂമിയിൽ  വന്നുജനിച്ച ദേവി ശാപമോക്ഷം  ലഭിക്കുവാനും  പരമേശ്വരനെത്തന്നെ പതിയായി വീണ്ടും   ലഭിക്കുവാനും വേഗവതീനദിക്കരയിലെ ആമ്രവൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ (മാവിൻചുവട്ടിൽ)  മണ്ണുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ശിവലിംഗത്തിനു മുന്നിൽ (പൃഥ്വിലിംഗം) കഠിനതപസ്സനുഷ്ഠിക്കവേ  വേഗവതീനദി കരകവിഞ്ഞൊഴുകി. അപ്പോൾ പാർവതീദേവി  പൃഥ്വിലിംഗത്തെ മാറോടു ചേർത്താശ്ലേഷിച്ചുപിടിക്കുകയും നദിയുടെ ആ ശക്തമായ ഒഴുക്കിൽ ശിവലിംഗം അലിഞ്ഞുപോകാതെ  സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ദേവിയുടെ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയിൽ പ്രസാദിച്ച ഭഗവാൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി ആ ആമ്രവൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ വച്ചുതന്നെ ദേവിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. പാർവതിയുടെ ആലിംഗനത്തിൽ അലിഞ്ഞവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ  'തഴുവകുഴൈന്താർ' എന്ന നാമത്തിലും ഏകാമ്രേശ്വരൻ അറിയപ്പെടുന്നു.

ഈ ആമ്രവൃക്ഷത്തിൻറെ നാലു  ശാഖകളെ നാലു  വേദങ്ങളായിട്ടാണു സങ്കൽപ്പിക്കുന്നത്. നാല് വേദങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഈ ശാഖകളിൽ കായ്ക്കുന്ന ആമ്രഫലങ്ങൾക്കു നാലുതരം   രുചിയാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഏകമായ ആ വേദവൃക്ഷത്തിൻറെ ഈശ്വരനായ  സാക്ഷാൽ പരമേശ്വരൻ ആ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ വച്ചു കാമാക്ഷിയായ ശ്രീപാർവ്വതിയെ വിവാഹം ചെയ്തതിനാൽ ഏകാമ്രേശ്വരനായി  സങ്കൽപ്പിച്ച് ആരാധിക്കുന്നു.  ഏകാമ്രേശ്വരൻ എന്ന നാമത്തിനു കാലക്രമത്തിൽ  പരിണാമം  സംഭവിച്ചപ്പോൾ ഏകാംബരേശ്വരനെന്നും  അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയിരിക്കാം.   

പുതുശാഖകൾ നിറഞ്ഞു ചുറ്റിലേയ്ക്കും വളർന്നുപന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന, ഉയരമേറിയില്ലാത്ത  ആ  ആമ്രവൃക്ഷത്തെ  ശ്രീകോവിലിനരികിൽത്തന്നെ  പ്രത്യേകമായി തറ കെട്ടി മൂലസ്ഥാനമായി  ആരാധിച്ചുസംരക്ഷിച്ചുവരുന്നു. 3500 വർഷം പഴക്കം കണക്കാക്കുന്ന ചരിത്രപ്രാധാന്യമുള്ള ആമ്രവൃക്ഷത്തിൻറെ തായ്ത്തടിയുടെ ഒരു വലിയ കഷ്ണം ക്ഷേത്രത്തിനകത്തു മറ്റൊരിടത്തു  പ്രത്യേകം സൂക്ഷിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ശിവശക്തിപുനഃസമാഗമം നടന്ന ഈ മാവിൻചുവട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ശിവപ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. മൂലസ്ഥാനത്തിനു മുന്നിലെ ചെറിയ മണ്ഡപത്തിൽ നന്ദി ശിവാഭിമുഖമായി ഇരിക്കുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്നധികം ദൂരെയല്ലാതെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കാഞ്ചി കാമാക്ഷി ക്ഷേത്രത്തിലെ കാമാക്ഷിയമ്മൻ  ഏകാമ്രേശ്വരൻ്റെ അർദ്ധാംഗിനിയാണ് എന്ന  സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ പർവ്വതിക്കായി ഇവിടെ പ്രത്യേക സന്നിധിയില്ല.   

275 CE മുതൽ 897 CE വരെ ദക്ഷിണഭാരതത്തിൽ  പ്രബലരായിരുന്ന  പല്ലവരാജവംശമാണ് ഏതാണ്ട് 600 എ.ഡിയിൽ ഈ ക്ഷേത്രം ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിച്ചത്. പിന്നീടുവന്ന ചോളരാജാക്കന്മാരും  വിജയനഗരസാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചവരും കാര്യക്ഷമമായി  ക്ഷേത്രത്തിൻറെ നവീകരണം നടത്തി. ഏകദേശം 23 ഏക്കറിൽ പരന്നുകിടക്കുന്ന ഈ ക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ  ഗംഭീര തലയെടുപ്പോടെ നിൽക്കുന്ന ആയിരംകാൽ മണ്ഡപം വിജയനഗരരാജാക്കന്മാരുടെ സംഭാവനയാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ നാലുവശങ്ങളിലുമായി നാല് പ്രവേശനകവാടങ്ങളുണ്ട്.   ക്ഷേത്രക്കുളം കമ്പൈ തീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനു നടുവിലായി നന്ദിപ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഒരു മണ്ഡപവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.   തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ബഹുഭൂരിഭാഗം ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും പൊതുവായി കാണപ്പെടുന്ന  പല്ലവശൈലിയിലുള്ള  വാസ്തുശില്പങ്ങളും കൊത്തുപണികളും നിറഞ്ഞ  ഉയർന്ന ഗോപുരങ്ങളോടുകൂടിയ കവാടങ്ങൾ ഇവിടെയും കാണാം. അവ  ഭാരതീയശില്പവൈദഗ്ദ്ധ്യത്തിൻ്റെ മകുടോദാഹരണങ്ങളാണ്.  ഇന്ത്യയിൽത്തന്നെ ഏറ്റവും ഉയരമുള്ള ഗോപുരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്  ഈ ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ തെക്കുവശത്തുള്ള ഗോപുരകവാടം. വിശാലവും ഉയരമേറിയതുമായ  ഈ     കവാടങ്ങൾ  തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഏതൊരു വലിയ ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെയും കവാടത്തിനു സമാനമായി ഗാംഭീര്യമാർന്നതാണ്.  പതിനൊന്ന് നിലകളുള്ള ഈ ഗോപുരത്തിന്  59 മീറ്റർ ഉയരമുണ്ട്. പ്രധാനകവാടത്തിനിരുവശത്തുമായി ഗണപതിയും മുരുകനും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. 

 

അകത്തുകടന്നാൽ ശ്രീകോവിലിനെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുന്ന  ദീർഘമായ ഇടനാഴിയിൽ എത്താം. ഈ ഇടനാഴിയുടെ വശങ്ങളിൽ  ശിവലിംഗങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെയുണ്ട്. 1008 ശിവലിംഗങ്ങളുടെ നീണ്ട നിരയും 108 ശിവലിംഗങ്ങളുടെ  കൂട്ടമായുള്ള  വിന്യാസവും  അവിടെ കാണാം. അതിനു പുറമേ ഒരു വലിയ ശിവലിംഗത്തിനുമേൽ   1008 ചെറിയ ശിവലിംഗരൂപങ്ങൾ  കൊത്തിയ സഹസ്രലിംഗസന്നിധിയും പ്രത്യേകമായി ഇവിടെ കാണാം.  ഇടനാഴിയുടെ കരിങ്കൽപകിമിനുസപ്പെടുത്തിയ നിലം  വർണ്ണാഭമായ കോലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇടനാഴിയിലൂടെ പ്രദക്ഷിണം തുടരുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ ഒരു ഉയരമുള്ള വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന   സന്നിധി കാണാം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ  പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ ശിവനാണെങ്കിലും മഹാവിഷ്ണുവിനും ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ വളരെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതിനോടനുബന്ധിച്ചും പ്രസിദ്ധമായ ഒരു  ഐതിഹ്യം  പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. അതിപ്രകാരമാണ്.

ശിവകോപത്താൽ ഭൂമിയിൽ വന്നുപിറക്കേണ്ടിവന്ന പാർവതീദേവി ശിവനുമായുള്ള പുനഃസമാഗമത്തിനായി വേദവതീനദിക്കരയിലെ മാഞ്ചുവട്ടിൽ  കഠിനതപസ്സനുഷ്ഠിക്കവേ  ദേവിയുടെ ഭക്തി പരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി ശിവൻ അഗ്നിയെ ദേവിയ്ക്കരികിലേക്കയച്ചു.  ദേവി തൻ്റെ സഹോദരനായ മഹാവിഷ്ണുവിനോടു സഹായമഭ്യർത്ഥിക്കുകയും മഹാവിഷ്ണു ചന്ദ്രരശ്മികളെ അയച്ച് അഗ്നിയെ തണുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവത്രെ. ഇപ്രകാരം നിലാവിനെ അയച്ച് ദേവിയെ സഹായിച്ചതിനാൽ ഇവിടുത്തെ വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠയെ 'തിങ്കൾനിലാത്തുണ്ടൻ' എന്നും 'ചന്ദ്രകാന്തപ്പെരുമാൾ' എന്നും ഭക്തർ സ്നേഹത്തോടെ  വിളിക്കുന്നു.

സഹസ്രലിംഗസന്നിധിയ്ക്കടുത്തായി അതിസുന്ദരനായി ആനന്ദനടനമാടുന്ന നടരാജമൂർത്തിയുടെ വലിയ ഒരു വിഗ്രഹമുണ്ട്.  മൗനമായി കണ്ണടച്ചു നിന്നു ധ്യാനിച്ചാൽ  ആ ശിവഡമരുവിൽ നിന്നുയരുന്ന പ്രപഞ്ചതാളമാകുന്ന ശിവസൂത്രജാലം  ഹൃദയത്തിലുണരുന്നത് അനുഭവിച്ചറിയാം!

നാഗഗണപതിയ്ക്കും, വല്ലീദേവയാനീസമേതനായ മുരുകനും ഈ  ക്ഷേത്രത്തിൽ  പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. 

എല്ലാ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിലെയുംപോലെ ഇവിടെയും  പ്രാകാരത്തിനു വെളിയിൽ ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് പൃഥ്വിലിംഗാഭിമുഖമായി തൻ്റെ പ്രഭുവിനെയും  ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്ന നന്ദിയുടെ വലിയൊരു ബിംബം കാണാം. 

എ.ഡി. 500നും  600 നും ഇടയിൽ ദക്ഷിണഭാരതത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ദിവ്യന്മാരും  ശൈവമതവക്താക്കളുമായ  നായനാർമാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അറുപത്തിമൂന്നു പേരുടെ   ചെറിയ വിഗ്രഹങ്ങൾ  നീണ്ട നിരയായി  ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലെ പ്രദക്ഷിണവഴിയുടെ ഒരു വശത്തുകാണാം.  ഓരോ വിഗഹത്തെയും ആകർഷകമായ കരയുള്ള ചെറിയ മുണ്ടുകൾ  കൊണ്ട് ഒരുപോലെ തറ്റുടുപ്പിച്ച് നെറ്റിയിൽ ശൈവതിലകവും  തൊടുവിച്ച്  അത്യാദരപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രോത്സവവേളയിലെ ഘോഷയാത്രകളിൽ ഈ  വിഗ്രഹങ്ങളും പ്രാധാന്യത്തോടെ എഴുന്നള്ളിക്കുക പതിവാണ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങളിൽ ക്യാമറയ്ക്കു നിരോധനമുള്ളതിനാലും തിരക്കേറിയ ഇടങ്ങളിൽ മറ്റുള്ള ഭക്തർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കരുതാത്തതിനാലും മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞ പല ക്ഷേത്രദൃശ്യങ്ങളും ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയിട്ടില്ല. 

തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പ്രധാനശിവക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാംതന്നെ  ഈ 63  ശൈവസന്യാസിമാർക്കും  അത്യാദരണീയമായ സ്ഥാനമാണു നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ഈ അറുപത്തിമൂവരുടെയും പേരുകൾ  വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു മുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തിരുജ്ഞാനസംബന്ധർ, തിരുനാവുക്കരശർ, സുന്ദരമുർത്തി, മാണിക്യവാസകർ  എന്നിവർ ഇവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. അനേകം ശിവഭക്തിഗീതങ്ങൾ ഇവരാൽ രചിക്കപ്പെടുകയും അവയെല്ലാം ചേർത്ത് തിരുമുറൈ എന്ന ഒരു പുണ്യഗ്രന്ഥം നിലവിൽ വരുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.  തിരുമുറൈയിലെ ആദ്യത്തെ  എഴു കൃതികൾ തേവാരം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇത്തരത്തില്‍  ഓരോ ക്ഷേത്രവും നമുക്ക്  പൂർവ്വികരായ   ജ്ഞാനികളെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം നൽകുന്നവയാണ്. 

 

എന്നാൽ കേരളത്തിലെ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നും ഈ ജ്ഞാനികളായ ശൈവഭക്തരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളോ പ്രതീകങ്ങളോ പേരിനുപോലും കാണാത്തതിനു കാരണമെന്താകാം എന്നത് ചിന്തനീയമായ വസ്തുതയാണ്. പ്രശസ്തമായ ഒരു മലയാളചിത്രത്തിലെ അതിലും പ്രശസ്തമായ ഒരു ഗാനത്തിലെ  "മാണിക്യവാസഗമൊഴികൾ നല്കീ ദേവി..." എന്ന വരി കേൾക്കുമ്പോൾ ഇഷ്ടത്തോടെ ഒപ്പം മൂളുന്ന മലയാളികൾ പോലും  ആരാണ് ഈ മാണിക്യവാസഗർ എന്നോ  അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യമെന്തെന്നോ  
അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവാനിടയില്ല!

അവിടെയാണു മലയാളികളും തമിഴരുമായുള്ള അന്തരം. പഴയതെന്തിനെയും പുച്ഛിക്കുക എന്നതാണു പ്രബുദ്ധതയുടെ അടയാളം എന്നു ധരിച്ചിരിക്കുന്ന മലയാളികൾ കണ്ടുപഠിക്കേണ്ടതാണ് സാധാരണക്കാരിൽ സാധാരണക്കാരായ തമിഴർക്കുപോലും തങ്ങളുടെ ദേശത്തിൻ്റെ സംസ്കാരത്തെയും നാട്ടുവഴക്കങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള അവബോധവും അഭിമാനവും. ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മിക്കാവാറും തമിഴ്ഭാഷ മാത്രം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ മൂർത്തിയുടെ പേരു വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കുവാനും മറ്റും അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനാൽ ക്ഷേത്രദർശനത്തിനിടെ  തമിഴ്നാട്ടുകാരായ മറ്റു ഭക്തരോട് സംശയം ചോദിക്കുക പതിവായിരുന്നു. കുട്ടികളാവട്ടെ മുതിർന്നവരാകട്ടെ യുവാക്കളാകട്ടെ, പ്രായഭേദമന്യേ  അവരേവരും എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എൻ്റെ  സംശയങ്ങൾക്ക് വളരെ വ്യക്തമായി മറുപടി തന്നു എന്നത് എടുത്തുപറയേണ്ട കാര്യമാണ്. പുസ്തകത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച്  വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിരന്തരമായ ആചരണത്തിൽ  നിന്നാർജ്ജിച്ച അറിവാണ് അവരുടേതെന്നാണു തോന്നിയത്.  ക്ഷേത്രദർശനം പതിവായി നടത്തുന്ന പ്രായം ചെന്ന മലയാളിഭക്തരിൽപ്പോലും  എത്രപേർക്ക്  ഇത്തരം  വിഷയങ്ങളിൽ  മറ്റൊരാളുടെ  സംശയം ഉറപ്പോടെ  തീർത്തുകൊടുക്കാനാവും എന്നോർക്കുമ്പോഴാണ് തമിഴ്നാട്ടുകാർ അവരുടെ സംസ്കാരത്തനിമയെ  നിത്യജീവിതത്തിൽ എത്രത്തോളം ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു എന്നു നമുക്കു ബോധ്യമാവുക!    

ആത്മീയതയും തത്വശാസ്ത്രവും  വാസ്തുശാസ്ത്രവും ഗണിതശാസ്ത്രവും പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രവും ജ്യാമിതീയശാസ്ത്രവും  രസതന്ത്രവും  കലാസാഹിത്യാദികളും ചരിത്രവുമെല്ലാമെല്ലാം  വേർപിരിക്കാനാവാത്തവണ്ണം ഇഴചേർന്നുകിടക്കുന്ന ഓരോ ക്ഷേത്രവും അമൂല്യമായ ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ അക്ഷയഖനി തന്നെയാണ്.

 Watch video here

കരിസ്നേഹക്കരി

[മൃഗാവകാശസംരക്ഷണമെന്നപേരിൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പൂരങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകളും എല്ലാം പൂട്ടിക്കെട്ടാൻ ഉന്നം വയ്ക്കുന്ന എൻ ജി ഒകളും നാടൻ നിരീശ്വരസംഘടനകളുമെല്ലാം  നാടുനീളെ ഓടിനടക്കുന്നു. നന്നായി നടന്നുപോകുന്ന ഭാരതീയമായ ആഘോഷങ്ങളെയെല്ലാം ഓരോരോ ഗൂഢാലോചനകൾ നടത്തി കോടതി കയറ്റുന്ന  രീതിയാണ് ഇവർ കൂടുതലും അവലംബിക്കുന്നത്.  വിദേശശക്തികളുടെ പണം കൈപ്പറ്റികൊണ്ട് ഭാരതത്തിൻറെ പൈതൃകത്തെ ഒന്നൊന്നായി തച്ചുടയ്ക്കാൻ പണിയെടുക്കുന്ന  ഇക്കൂട്ടരിൽ നാട്ടിലെ ജഡ്ജിമാരും ഉണ്ടോ എന്ന സംശയം അസ്ഥാനത്തല്ല. എല്ലാത്തിനും കാലം സാക്ഷി. ]

മൃഗാവകാശസംരക്ഷകരെന്തറിഞ്ഞേനി-

ക്കരിജാലത്തിന്നവകാശവുമതിൻ ഹൃദന്തവും!

ഒരുവരിയുരിയാടാനായിരുന്നെങ്കിലിക്കരികൾ    

'ഹരഹരേ'യെന്നല്ലാതെ മറ്റെന്തു മൊഴിഞ്ഞിടാൻ?!

ഇന്നാട്ടിലിങ്ങനാണു ഭായ്, പണ്ടുപണ്ടേയുണ്ടി- 

പ്പൂര, മുത്സവം, കൊടിയേറ്റും; രസം, വന്നാൽ കണ്ടുപോകാം 

ഇന്നാട്ടിലെ പൂര,മുത്സവക്കൊടിയേറ്റുകളേറ്റു 

ചരിഞ്ഞില്ലൊരു കരിയുമിതുവരെ,  മാലോകരേ. 

കാട്ടിൽക്കാണും പക്ഷിമൃഗാദികളെയൊക്കെയും   

ചുട്ട കമ്പിയിൽക്കറക്കിമൃഷ്ടാന്നം ഭുജിപ്പോർക്കും 

പുതുപുത്തനവകാശസമരകോമാളികൾക്കും 

വന്നാൽ ഗർജ്ജിക്കാതെ ചുമ്മാ കണ്ടാസ്വദിച്ചുപോകാം 

ഇന്നാട്ടിൽ  പൂരം പക്ഷിമൃഗസമേതമാണെടോ!

                                                                                 

കടുങ്ങല്ലൂർത്തേവരുടെ ഉത്സവത്തിന് വരുന്ന ആനകളുടെ കനാലിലെ കുളി            

Words of Wisdom

28-04-2022

What a sagacious speech our beloved Governor Sri Arif Mohammed Khan delivered while inaugurating the Anantapuri Hindumahasammelanam! Governor's speeches are well known as they impart a sense of inclusiveness and self awareness among the listeners.  No words to describe his unsurpassable wisdom and knowledge. Each word fallen from his blessed tongue was a gem which enriched the thought process of all the serious listeners. 

After keeping the prepared text aside, the Governor, on the spot,  decided to deliver a speech from his own insights which became extraordinarily amazing and enlightening. The depth of his knowledge, wisdom and patriotism was evident throughout his speech. 

He quoted and explained many manthras and shlokas so well from our scriptures including Vedas and Upanishads . He literally proved that being an ardent believer of Islam is not an obstacle for  embracing the Indian culture and heritage with its fullest. 

After the most loved and respected President of India

Sri. Abdul Kalam, we are blessed to have a similar sage who is equally wise and good hearted. For me,  the Governor  on the stage, truly resembled Bhagavan Krishna Himself who gave advice to Arjuna on Dharma at the end of Dwapara Yuga. The Bliss of the same wisdom was evident on his face.

We always say that even if Bhagavan hits us with one hand He never hesitates to pat us with the other. It is evident in the case of our State too. Because, on one hand,  Kerala is in the mouth of  anarchy and anti national activities resulting from the rule under the unscrupulous leaders of an atheist government. But Kerala is fortunate to have Sri. Arif Mohammed Khan  as the head of the State who is always righteous, meticulous and impartial in delivering his official duties. 

I am sure that none of the mainstream Malayalam TV channels or newspapers would be interested in promoting such words of wisdom with importance  because if they do so it may immunize their viewers from the stinking viral news outbreaks, anti-national debates and scripted discussions which take place in their studios on a daily basis. Of course, the Governor's Office might have taken  initiatives for documenting the valuable speeches. 

I felt that such a Historic Speech should be documented and preserved as a reference for the coming generations. Millions and millions of rare and valuable ancient texts, scholarly speeches etc. that we use widely for reference now are the result of the hard work and commitment of our forefathers. They did so because they were aware that an honest documentation of the past would become a reliable pathfinder in future. 

This is my humble effort to document the above mentioned Historic Speech of the honourable Governor Arif Mohammed Khan.  I listened to the speech word by word with utmost care in order to avoid mistakes and typed everything without any omission. However, the unnoticed mistakes from my part, if any, will be corrected as soon as noticed.

Full speech in PDF Format

Speech Video

 

വൈൽഡ് പ്രേമം

 നമ്മുടെ ന്യായാധിപന്മാരൊക്കെ  ഇപ്പോൾ ഓസ്കാർ വൈൽഡിനു പഠിക്കുകയാണെന്നു തോന്നുന്നു. വിധിയും വിധികർത്താവും മാറിയാലും ഓസ്കാർ വൈൽഡ് ഉദ്ധരണി സ്ഥാനത്തും അസ്ഥാനത്തും  നിർബന്ധം!  കഴിഞ്ഞ ദിവസം മറ്റൊരു ജഡ്ജിയും കോടതിയിൽ  ഓസ്കാർ വൈൽഡിനെ ഉദ്ധരിച്ചതായി നമ്മൾ  കേട്ടതാണല്ലോ.

ഇന്ത്യൻ പീനൽ കോഡിനും ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയ്ക്കും കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആധികാരികരേഖകൾക്കുമെല്ലാംപകരം ഇപ്പോൾ ചില ഇന്ത്യൻ ന്യായാധിപന്മാർ പാശ്ചാത്യസാഹിത്യകാരന്മാരുടെ വരികളെയാണ്  വിധിനിർണ്ണയത്തിന് ആശ്രയിക്കുന്നത് എന്നാണോ ഇതിൽനിന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്?

നാലു വയസ്സുമാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിനെ റേപ്പ് ചെയ്തുകൊന്ന കേസിലെ പ്രതിയായ മുഹമ്മദ് ഫിറോസിന് മദ്ധ്യപ്രദേശ് ഹൈക്കോടതി വധശിക്ഷ വിധിച്ചു. അതിനെതിരെ പ്രതി നൽകിയ അപ്പീലിൻ്റെ  വിധിയിൽ വധശിക്ഷ റദ്ദു ചെയ്ത് പ്രതിയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷ ഇരുപതു കൊല്ലത്തെ കഠിനതടവായി ഇളവു ചെയ്ത  വിധിപ്രസ്താവത്തിൽ സുപ്രീകോടതി  ജസ്റ്റിസ്മാരായ യു. യു. ലളിത്,  എസ് . രവീന്ദ്രഭട്ട്,  ബേല എം. ത്രിവേദി എന്നിവരടങ്ങിയ സുപ്രീം കോടതി ബെഞ്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞുവത്രേ:

 “... Since, Section 376A IPC is also applicable to the facts of the case, considering the gravity and seriousness of the offence, the sentence of imprisonment for the remainder of appellant’s natural life would have been an appropriate sentence, however, we are reminded of what Oscar Wilde has said – “The only difference between the saint and the sinner is that every saint has a past and every sinner has a future”. 

“...One of the basic principles of restorative justice as developed by this Court over the years, also is to give an opportunity to the offender to repair the damage caused, and to become a socially useful individual, when he is released from the jail. The maximum punishment prescribed may not always be the determinative factor for repairing the crippled psyche of the offender.”

ഇതിൽ ബേല എം. ത്രിവേദിയെന്ന (ബേല മാധുര്യ ത്രിവേദി) സ്ത്രീന്യായാധിപയാണ് ഓസ്കാർ വൈൽഡിൻ്റെ  മനുഷ്യത്വമൂറുന്ന ആ  ഉദ്ധരണി, റേപ്പിനും കൊലപാതകത്തിനും ഇരയായി പാസ്റ്റും ഫൃൂച്ചറും പ്രസൻറും  ഒക്കെ ഒറ്റയടിയ്ക്കില്ലാതാക്കപ്പെട്ട നാലുവയസ്സുകാരിയുടെ മരണത്തിനുത്തരവാദിയായ പ്രതിയുടെ വധശിക്ഷ തിരുത്തുന്നതിനുള്ള  ന്യായമായി എടുത്തുകാട്ടിയത് എന്നാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.  

തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുമകളെ ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ചുകൊന്ന പ്രതി ഇരുപതുകൊല്ലം കഴിഞ്ഞ് (ഒരുപക്ഷെ, ഇതുപോലുള്ള 'വൈൽഡ് ആരാധകർ' കനിഞ്ഞാൽ  അതിനു മുമ്പും) മഹാനല്ലവനായി സമൂഹത്തിൽ ഓടിനടന്നു കണ്ണിൽക്കാണുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെയൊക്കെ  പിടിച്ചോമനിച്ച്, പണ്ട് താൻ ഒരു കുഞ്ഞിനും കുടുംബത്തിനും  വരുത്തിവച്ച നഷ്ടം നികത്തി സമൂഹത്തിന് ഉപകാരിയായിമാറുന്ന "future" കാഴ്ച മനസ്സിൽ വിഭാവനം ചെയ്ത് ആ നാലുവയസ്സുകാരിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ കോടതിമുറിയിലിരുന്ന്  ആനന്ദാശ്രു പൊഴിച്ചുകാണണം! ഇരിക്കട്ടെ ഈ ബെഞ്ചിൻ്റെ   മനുഷ്യത്വത്തിനും അതിനു പ്രേരകമായ ഓസ്കാർ വൈൽഡിനും ഒരു കുതിരപ്പവൻ അല്ലേ?!

ഇത്തരത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവർക്കും ഇനി കൊല്ലപ്പെട്ടേക്കാവുന്നവർക്കും നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന  നീതി, ഭാവി തുടങ്ങിയവയേക്കാൾ കൊന്നവൻ്റെ ഭാവി എന്തുവിലകൊടുത്തും  സുന്ദരമാക്കാൻ വെമ്പുന്ന ഒരു വല്ലാത്ത ന്യായാധിപചിന്താഗതിയും അതു പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവർ  നടത്തുന്ന പ്രസ്‍താവനകളും   നമ്മുടെസാമൂഹികാന്തരീക്ഷത്തെ  കുറച്ചൊന്നുമല്ല അപകടത്തിലാക്കുന്നത്.    

വിശുദ്ധരായവർക്കെല്ലാം  അത്ര വിശുദ്ധമല്ലാത്ത ഒരു  കഴിഞ്ഞകാലം ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും സമൂഹത്തിന്  ഭീഷണിയാകാത്തിടത്തോളം അതാരും ഗൗരവമേറിയ ഒരു ചർച്ചാവിഷയമായിക്കരുതാറില്ല. അതുപോലെത്ത ന്നെ ഭാവിയിൽ വിശുദ്ധനായേക്കാമെന്ന പരിഗണനയിൽ ഇന്നൊരു കുറ്റവാളി ചെയ്ത കുറ്റകൃത്യത്തിനുള്ള ശിക്ഷ വിവേകമുള്ള ഒരു ന്യായാധിപനും  ഇളവു ചെയ്യുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല എന്നതാണ് പുതുന്യായാധിപന്മാരുടെ  ഈ ഉദ്ധരണിപ്രേമം കാണുമ്പോൾ മനസ്സിൽ തോന്നുന്നത്.     

നീതിയെയും ധർമ്മത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ആചാര്യന്മാരുടെ പതിവുവചനങ്ങളൊന്നും തങ്ങൾ മാനിക്കില്ലെന്നത് കുറച്ചുകൂടി ആലങ്കാരികമായി പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നേ  ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ എന്നു തോന്നുന്നു അവർ ഓസ്കാർ വൈൽഡിൻ്റെ   "every saint has a past..." എന്ന വരി ഉദ്ധരിച്ചതിലൂടെ.  അല്ലാതെ "...every sinner has a future" എന്നതിന്  ഇക്കൂട്ടർക്ക് എന്തുറപ്പാണു തരാനാവുക?

തീർന്നില്ല, ഈ കേസിനെക്കുറിച്ചുള്ള കോടതിയുടെ ഒരു നിരീക്ഷണം കൂടി വായിച്ചാലേ ഈ വിധി പുറപ്പെടുവിച്ച ബെഞ്ചിൻ്റെ അത്യപൂർവ്വമായ ഹൃദയവിശാലത മനസ്സിലാവൂ.

 “As demonstrated earlier, once again one of the most barbaric and ugly human faces has surfaced. A tiny bud like girl was smothered by the appellant before she could blossom in this world. The monstrous acts of the appellant suffocated the victim to such an extent that she had no option but to leave this world. Once again, all the Constitutional guarantees have failed to protect the victim from the clutches of the demonizing acts of the appellant.”

“In the opinion of the Court, any sympathy shown to the appellant would lead to miscarriage of justice. However, it has been brought to the notice of this Court that in series of judgements, this Court has not treated such case as the rarest of rare case.” 

അതായതുത്തമാ, പ്രതി ചെയ്ത കുറ്റകൃത്യം അതിക്രൂരവും പൈശാചികവും ഹീനവും നിന്ദ്യവും ദാരുണവുമൊക്കെത്തന്നെയാണെന്നു ഞങ്ങളും സമ്മതിക്കുന്നു,  എന്നിരുന്നാലും ഇതത്ര "അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമായ" കേസെന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് തൽക്കാലം പ്രതിയ്ക്കു  വധശിക്ഷ വേണ്ട, ജയിൽമുറിയിൽ  കിടത്തി സമീകൃതാഹാരമൊക്കെ  കൊടുത്തൂട്ടിയുറക്കി സമൂഹത്തിൻ്റെ  ഭാവിവാഗ്ദാനമാക്കിമാറ്റി ഒരിരുപതുകൊല്ലത്തിനുശേഷം തുറന്നുവിട്ടോളാൻ! 

കുറ്റകൃത്യം ചെയ്തുവെന്നതിനു വേണ്ടത്ര തെളിവില്ലാത്തതിനാൽ പ്രതിയെ വെറുതെ വിടുന്നു എന്ന് ഒരു പരമാധികാരകോടതി അസന്നിഗ്ദ്ധമായി വിധിച്ചാൽ അതിനൊരു മാന്യതയുണ്ട്.  ഇതങ്ങനെയല്ല. പ്രതി കുറ്റം ചെയ്തു എന്നത് തെളിഞ്ഞു. കുറ്റകൃത്യം ഹീന മാണ് എന്നു ബോധ്യവുമുണ്ട്  എന്നാലും കുറ്റകൃത്യത്തിന്‌  അത്ര അപൂർവ്വതയൊന്നുമില്ലെന്നതാണ്  ന്യായീകരണം!

ഇതിൽനിന്നു നാമെന്തു മനസ്സിലാക്കണം? പരമാധികാരം കയ്യാളുന്ന നമ്മുടെ ന്യായാധിപന്മാർ  കൂടുതൽ പുതുമയുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്നോ? കുറ്റകൃത്യത്തിൻ്റെ  അപൂർവ്വതയെന്നതുകൊണ്ട്  അതിൻ്റെ  തീവ്രതയും പൈശാചികതയുംതന്നെയാണല്ലോ അവർ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുക. അവിടെത്തന്നെയാണു പന്തികേട്.

കൂടുതൽ അപൂർവ്വതയുള്ള കേസുകൾ കാത്തിരിക്കുന്ന  ഇത്തരം ബെഞ്ചുകൾക്ക് കുറ്റവാളികളുടെ ശോഭനമായ ഭാവിയിൽ  മാത്രമേ വേവലാതിയുള്ളൂ എന്ന് വരുമോ? ഇത്രയും ഹീനമായ ഒരു  കുറ്റകൃത്യത്തിനുപോലും   അപൂർവത പോരാ എന്ന പേരിൽ ഒന്നാംപ്രതിയുടെ  ശിക്ഷ ഇളവു ചെയ്യുമ്പോൾ  അതു സമൂഹത്തിലെ  കുറ്റവാസനയുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന തെറ്റായ സന്ദേശത്തിൻ്റെ വ്യാപ്തി സിമൻറുബെഞ്ചുകൾക്കുപോലും ഈ കാലില്ലാബെഞ്ചുകളേക്കാൾ നന്നായി മനസ്സിലായേക്കും. 

അല്ലെങ്കിലും കലികാലത്ത് ധർമ്മം ഒറ്റക്കാലിലാണു  നടക്കുക എന്നാണല്ലോ പറയുക.  തപസ്സ്, ദയ, ശൗചം, സത്യം എന്നീ നാലു കാലുകളിലാണ്  ധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നത്. അതിൽ സത്യമൊഴികെയുള്ള മൂന്നുകാലുകളും അഴിഞ്ഞാടുന്ന കലി തകർത്തുകഴിഞ്ഞു. സത്യം എന്ന ശോഷിച്ചുശേഷിച്ച ഒറ്റക്കാലുകൂടി തകർത്താൽ  ധർമ്മനാശം പൂർത്തിയാവും. അതുണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ.

ജനങ്ങളുടെ അവസാനപ്രതീക്ഷയായ സത്യവ്രതരും ധർമ്മിഷ്ഠരുമായ   ന്യായാധിപന്മാർക്കു വംശനാശം സംഭവികാതിരിക്കട്ടെ. ധർമ്മസംസ്ഥാപനമെന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ നേർത്ത തിരി കെടാതിരിക്കട്ടെ. ഈ കലികാലത്തു ധർമ്മം ഒറ്റക്കാലിലെങ്കിലും നടന്നോട്ടെ. 

മദ്ധ്യപ്രദേശിലെ ഏതോ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിത്തിലെ വീടിൻ്റെ മുറ്റത്തു തൻ്റെ സഹോദരനോടൊപ്പം കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു നാലുവയസ്സുകാരി ഇപ്പോൾ അവിചാരിതമായി എത്തപ്പെട്ട സ്വർഗ്ഗത്തിലിരുന്ന്  ഓസ്കാർ വൈൽഡിനോട് താനാദ്യമായി കേൾക്കാനിടവന്ന   ഉദ്ദരണിയുടെ അർത്ഥമെന്തെന്നും അതിനു  തന്നെ കൊന്നവനുമായി എന്തു ബന്ധമെന്നും ചോദിക്കുന്നുണ്ടാവണം! 

കുഞ്ഞേ, നീ മാത്രമല്ല, ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും  ഈ ഉദ്ധരണി ഈ ന്യായാധിപന്മാർ പറയുമ്പോഴാണ് ആദ്യമായി കേൾക്കുന്നത്. പണ്ഡിതരാണവർ! നമ്മളെന്തറിഞ്ഞു?! 

വൽക്കഷ്ണം: നമ്മുടെ കേരളത്തിൽ   നാലഞ്ചുകൊല്ലമായിട്ടും  മാദ്ധ്യമകോടതികൾ ചൂടാറാതെ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുനടക്കുന്ന അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമായ ഒരേയൊരു പീഡനക്കേസുണ്ടല്ലോ എന്നു ഈ വിധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വെറുതെ ഒന്നോർത്തുപോയി.

Read news in connection with the post

ആലിംഗനനിർമ്മാല്യം

16-04-2022

ഇന്ന് ഹനുമദ്‌ജയന്തിയാണ്. 

ഇതിഹാസത്തിൻ്റെയും പുരാണങ്ങളുടേയുമെല്ലാം  താളുകളിൽനിന്നും  ഹൃദയത്തിലേറിയ ഭക്തിയുടേയും സൗഹൃദത്തിൻ്റെയും  പർവ്വങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മനോഹരവും നിർമ്മലഗന്ധം വഹിക്കുന്നതുമായ ഒരു ദളമാണ് ശ്രീരാമനും ഹനുമാനും തമ്മിൽ ഗാഢമായി ആലിംഗനം ചെയ്തുനിൽക്കുന്ന ഈ രംഗം.  ഇത്രയുംതന്നെ ഉദാത്തവും നിർമ്മലവും മനോഹരവുമായ ഒരു ആലിംഗനം കൂടി ആഴത്തിൽ വേരോടിയിട്ടുണ്ട്  മനസ്സിൽ. അത് പരസ്പരസ്നേഹത്താൽ സർവ്വലോകത്തെയും മറന്നുപോയ കൃഷ്ണകുചേലന്മാരുടെ ആലിംഗനം. ഈ രണ്ട് ആലിംഗനങ്ങൾക്കും  നൽകുവാൻ കഴിഞ്ഞത്രയും സമത്വസങ്കൽപ്പശക്തിയൊന്നും  ഇത്രയും കാലത്തെ ചെറിയ ജീവിതത്തിനിടയിൽ പഠിക്കുവാനും കേൾക്കുവാനുമിടയായ മറ്റു നാടുകളിലെ   ഇതിഹാസങ്ങളിൽനിന്നും  ഇസങ്ങളിൽനിന്നുമൊന്നും  ലഭിച്ചിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതൽ മികച്ച സാമൂഹികൈക്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവുമെല്ലാം വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് കാലാകാലങ്ങളിൽ കടന്നുവന്ന ഇതര ഇസങ്ങളും വിദേശശക്തികളും ഭാരതീയപാരമ്പര്യങ്ങളെ ഉടച്ചുവാർക്കാനുള്ള മുറവിളികളും ഒന്നും ഇപ്പോഴും ഒരിറ്റും മനസ്സിനെ മോഹിപ്പിക്കുന്നുമില്ല. 

ഓം ആഞ്ജനേയായ നമഃ 🙏

വിഷുപ്പാച്ചിൽ

14-04-2022

കണി കാണാനുൾക്കണി കാണാൻ

കാലാകാലപ്പൊരുൾ കാണാൻ

ഒരുമിച്ചിന്നൊരു കണി വയ്ക്കാം

ഉരുളിയിലുലകക്കണി വയ്ക്കാം.

പണി നന്നാവാൻ കണി വയ്ക്കാം

അണിയായിന്നീ കണി വയ്ക്കാം

കണി നന്നാവാൻ പണി ചെയ്യാം

മടിയാതൊന്നായ് പണി ചെയ്യാം

പതിരില്ലാത്തൊരു പണി ചെയ്താൽ

പുലരിയിൽ നല്ലൊരു കണി കാണാം. 

15-04-2022 

വിഷു

രാമകവിതകൾ

 ഇന്ന് ചൈത്രമാസത്തിലെ  നവമിദിവസം  

ശ്രീരാമനവമി 

 പരിഷ്കൃതരെന്നവകാശപ്പെടുന്ന സമൂഹത്തിൻ്റെ  വിമർശനശരങ്ങൾ എത്രയെല്ലാമേറ്റാലും  രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന ഒരു രാജാവിൻ്റെ  ധാർമ്മികതയും അധാർമ്മികതയും  തൻ്റെ കുടുംബസുഖത്തേയും  വ്യക്തിഗതമായ
മുൻഗണനകളേയും  ആശ്രയിച്ചല്ല തീരുമാനിക്കപ്പെടേണ്ടതെന്ന ലോകമാതൃകയായ ഭാരതീയമര്യാദ യുഗങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് എല്ലാ രംഗങ്ങളിലേയും ധർമ്മം വികലമായതും മര്യാദയില്ലാത്തതുമായ  വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യഘോഷങ്ങളാൽ  അപ്പാടെ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന   ഈ കലികാലത്തിലും ഏറെ പ്രസക്തിയോടെ  നമ്മെ അടിവരയിട്ട്   ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന  മര്യാദാപുരുഷോത്തമനായ അയോദ്ധ്യാധിപതിയായ ശ്രീരാമൻ്റെ ജന്മദിനം. 

പലപ്പോഴായി എഴുതിയ നാലു ശ്രീരാമ-ആഞ്ജനേയകവിതകൾ ഈ പുണ്യദിനത്തിൽ ഇവിടെ ഒരിക്കൽക്കൂടി ചേർക്കുന്നു. (ചിത്രങ്ങളിൽ click ചെയ്‌താൽ വലിപ്പമുള്ള  അക്ഷരത്തിൽ വായിക്കാം.)

ഹരേ രാമ!

മായപ്പൊൻമാൻ

മാരീചന്മാർ പല രൂപത്തിലെത്തിടാം

മാരീചൻ പാവം! ജീവഭയമാർക്കുമുണ്ടാം!

മാരീചന്നു പുറകിലുണ്ടു രാവണർ

മാരീചമായ പിൻപറ്റി സീതയെക്കക്കുവോർ !

ലക്ഷ്മണാ! വൃത്തം വരച്ചതിൻ പേർക്ക - 

ന്നപവാദമെത്ര നീ കേട്ടു പോൽ?! ഹാ!

ഇനി ഭരതൻ്റെയൂഴമാ,ണഭിനവ - 

രാവണമാർക്കടവുകൾക്കെന്തുള്ളു പഞ്ഞം!

ഋതു

ഫാൽഗുനപ്പൗർണ്ണമിപ്പാൽ നുണഞ്ഞാർദ്രമാ-

മോർമ്മകൾ പങ്കിട്ടു യാത്രയായീടുന്നു

ശീതശിശിരർത്തു നേർത്തൊരു തെന്നലായ്.

മഞ്ഞിൻ പുതപ്പു മടക്കുന്നു യാമിനി.

സ്വാഗത! മാഗതനാക വസന്തമേ, 

ചില്ലകളിൽത്തളിരായിപ്പടർന്നു 

നൂറായിരം വർണ്ണങ്ങളായ് വന്നു പൂത്തുല - 

ഞ്ഞാകെയീ ഭൂമിയെയാരാമമാക്കുക!

പൂന്താനപ്പൂന്തേൻ

കുംഭമാസത്തിലെയശ്വതീനക്ഷത്ര - ജാതനാം പൂന്താനഭാനുവിൻ രശ്മികൾ ഭക്തിതന്നൌഷധപ്പൂന്തേനിരിയ്ക്കുന്ന ശ്രീകുംഭമായ് മാറ്റിയെൻ മാതൃഭാഷയെ! കുംഭത്തിനുള്ളിലിരിയ്ക്കുന്ന സൽക്കാവ്യ - സദ്യയുണ്ടാലമരത്വമാർക്കും ഫലം! സംസാരരോഗം ശമിപ്പിക്കുമുത്തമ - പ്പൂന്താനപ്പാനയ്ക്കു നിത്യവും വന്ദനം! #പൂന്താനംദിനം2022

പ്രപഞ്ചനടനം

ഇന്നു മഹാശിവരാത്രി. 

ആ ചിദംബരേശ്വരൻ്റെ സർഗ്ഗനൃത്തത്തിൻ്റെ പൊരുൾ ഗ്രഹിക്കാൻ ഇനിയുമെത്ര ജന്മങ്ങളുടെ നോമ്പെടുക്കണം...

നടേശനൃത്തം ചിദംബരത്തിൽ
തെളിഞ്ഞിടാനായ് നമഃശിവായ.

മഹേശസൂത്രപ്രപഞ്ചതാളം
തിരിഞ്ഞിടാനായ് നമഃശിവായ.

ശിഖാഗ്നിയേന്തും ഇടത്തുകയ്യും
ഉയർന്നുപൊന്തും ഇടത്തുകാലും,

വണങ്ങിടുന്നേനഹന്ത പോക്കും
വലത്തുകാലും നമഃശിവായ.

യമാരിയാടും പ്രപഞ്ചനൃത്ത-
പ്പൊരുൾ ഗ്രഹിക്കാൻ നമഃശിവായ!

************************************

പദപരിചയം 

1. നടേശനൃത്തം - ശിവതാണ്ഡവം 

2. ചിദംബരം - ചിത്താകുന്ന ആകാശം, ദക്ഷിണഭാരതത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ശിവക്ഷേത്രം 

3. മഹേശസൂത്രം - മാഹേശ്വരസൂത്രം/ശിവസൂത്രം (താണ്ഡവവേളയിൽ ശിവഡമരുവിൽ നിന്നുതിർന്ന പതിനാലു സൂത്രങ്ങളാണ് ഗുരു പാണിനി രചിച്ച വ്യാകരണശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ അടിത്തറ)

4. ശിഖാഗ്നി - ഉയർന്നുപൊന്തുന്ന അഗ്നിനാളങ്ങൾ 

5. യമാരി - യമൻ്റെ ശത്രു, കാലാന്തകൻ 

മാതൃഭാഷാചതുഷ്ടയം

മാതൃഭാഷതൻ മാനം കെടുത്തുന്ന

മാനവർക്കിക്കാലം  മാന്യതയേറിടും!

മാതൃകർണ്ണങ്ങളില്‍ വീഴാനരുതാതെ

മാമകഭാഷയിന്നാകെ മലീമസം.

തൃക്കരങ്ങളാലാദ്യം ഗുരുവരർ

തൃപ്തിയോടെപ്പകർന്നൊരാ ഭാഷയെ

തൃണവല്‍ഗണിച്ചു ചവിട്ടിമെതിച്ചിടും

തൃഷ്ണയാൽ മർത്ത്യരിന്നെത്രയും നിർദ്ദയം!

ഭാഷയിൽ ശ്രേഷ്ഠമാകും  മാതൃഭാഷയെ

ഭാവവിശുദ്ധിയറ്റേറ്റം മലിനമായ് 

ഭാഷ്യഭാഷണക്കുപ്പയിൽ വച്ചവർ

ഭാവനാവൈകൃതങ്ങൾ രചിച്ചിടും 

ഷഡങ്‌ഗനാം  ശിഷ്യനെ വിദ്യയൂട്ടുകിൽ

ഷഡാതതായികൾക്കൊത്തു വരുമവൻ

ഷഡ് വൈരികൾക്കടിപ്പെട്ടുപോകും പ്രജ 

ഷഡീതികൾക്കും നിദാനമായ് മാറിടും.

#അന്താരാഷ്ട്രമാതൃഭാഷാദിനം2022

*******************************************************************

പദസഞ്ചയം 

ചതുഷ്ടയം - നാലു കൂടിയത് (ഇവിടെ, മാ-തൃ-ഭാ-ഷ  എന്നിവ)  

 മാമകഭാഷ -  എന്‍റേതായ   ഭാഷ 

മലീമസം - ദുഷിച്ചത് 

തൃണം - പുല്ല്, നിസ്സാരമായത് 

തൃഷ്ണ - രാഗമോഹാദികൾ, അമിതമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ 

ഭാഷ്യം - വ്യാഖ്യാനം 

ഭാഷണം - വാക്ക്, സംസാരം 

ഭാഷ്യഭാഷണക്കുപ്പ - ഭാഷണങ്ങളും അവയുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുമാകുന്ന  കുപ്പ

ഷഡങ്‌ഗൻ - മൂഢൻ, വിവേകമില്ലാത്തവൻ 

ഷഡാതതായികൾ - വധശിക്ഷാർഹമായ ആറു തരം ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ                                                               ചെയ്യുന്നവർ (അപരൻറെ വീടിനു തീ വയ്ക്കുന്നവൻ, അപരനു  വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ,  ആയുധവുമേന്തി കൊല്ലാൻ വരുന്നവൻ, അപരൻ്റെ ധനം അപഹരിക്കുന്നവൻ, അപരൻ്റെ പറമ്പു തട്ടിയെടുക്കുന്നവൻ, അപരൻ്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിക്കുന്നവൻ  എന്നിങ്ങനെ ആറു കൂട്ടർ  - വസിഷ്ഠസ്മൃതി 3.19 )

ഷഡ്‌വൈരികൾ - നമ്മുടെ അധഃപതനത്തിനു കാരണമായ കാമം, ക്രോധം,                                               ലോഭം, മോഹം, മദം, മാത്സര്യം എന്നീ അശ്രേയസ്‌ക്കരമായ                                         ആറു  മനോവൃത്തികൾ 

ഷഡീതികൾ  - രാജ്യത്തിനു വരുന്ന ആറുതരം ബാധകൾ - അതിവൃഷ്ടി,                                                  അനാവൃഷ്ടി, ശലഭം, എലി, കിളി,  അത്യാസന്നാവസ്ഥയിലെ                                       നൃപന്മാർ or അരാജകാവസ്ഥ മൂലമുള്ള വിദേശാക്രമണം                                               എന്നീ ആറു കാരണങ്ങൾ മൂലം ഉണ്ടാകുന്നത്

സ്വർഗ്ഗവാതിൽ

ഹൃത്തിലുണ്ടൊരു വൈകുണ്ഠം,

അങ്ങുണ്ടെനിക്കൊരു പ്രിയമിത്രം.

എത്തുമിന്നെന്നെന്നും ഞാൻ

വാക്കു ചൊല്ലുമ്പോഴെല്ലാം

ശാന്തമായ് ചിരി തൂകിക്കൊ-

ണ്ടാത്മമിത്രമുരയ്ക്കുന്നു;

"കാത്തിടാ,മീ ഗേഹം വി-

ട്ടെങ്ങു പോകാൻ നിൻ മിത്രം?!

എപ്പൊഴെത്തി വിളിച്ചാലും

അപ്പൊഴെത്തും നിന്നരികിൽ 

എത്ര വൈകിലുമൊരുനാൾ നീ

എത്തുമെന്നുടെ സവിധത്തിൽ

എന്നതിന്നൊരു സന്ദേഹം

ഇല്ലൊരിക്കലു,മതുമൂലം

നിത്യമിങ്ങു വസിക്കുന്നു

നിൻ്റെ ഹൃദ്-വൈകുണ്ഠത്തിൽ;

വന്നുചേരുക വൈകാതെ

സദ്മാർഗ്ഗമാത്മസ്വരൂപത്തിൽ".

സുദാമാവ്

 ഇന്നു  കുചേലദിനം. 

ഭൗതികവും ശാരീരികവുമായ ജീർണ്ണതകൾക്കെല്ലാം പരിഹാരം ജീർണ്ണതയില്ലാത്ത ആത്‌മാവിനെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുകവഴി മനസ്സിനെ എല്ലാ ജീർണ്ണതകളിൽനിന്നും അകറ്റിനിർത്തുകയാണെന്ന   സന്ദേശമാണ് കുചേലദിനം നൽകുന്നത്. 

സുദാമാവ് എന്നാൽ കുചേലനെന്നും സമുദ്രമെന്നും അർത്ഥം.

സുദാമാവ് 

നിത്യം മനസ്സാം കുചേലനീ സംസാര-

ജീർണ്ണത മുറ്റുമവൽപ്പൊതിക്കാഴ്ചയും 
പേറിപ്പരമാത്മമിത്രമാം ഗോപാല-

കൃഷ്ണനെത്തേടിപ്പുറപ്പെടുംനേരം

പിമ്പേ വരും വിട്ടുപോകാൻ വിടാതെയ-

ഞ്ചിന്ദ്രിയവാജികൾ, മോഹാനുഗാമികൾ,

"സമ്പന്നനാമാത്മമിത്രമുണ്ടാകിലു-

മെന്തുണ്ടു നേട്ട"മെന്നാരായുവാൻ സദാ.

സംശയം വന്നുഭവിപ്പിച്ചിടുന്നുവെൻ 

യാത്ര മുടക്കിക്കുതിക്കും കുതിരകൾ.

വീണ്ടുമീ മായാസമുദ്രത്തിലിങ്ങനെ

നീന്തുമ്പൊഴാത്മനെക്കാണുവാൻ തോന്നിടും.

ചോദിയ്ക്കവേണമിന്നെന്നുടെ ദാരിദ്ര്യ -

മൊക്കെയുമാറ്റി സമ്പന്നനാക്കീടുവാൻ...

കണ്ടാലറിയുമോ? മിണ്ടാൻ തുനിയുമോ?

കണ്ണനെ ഞാൻ കണ്ടതെന്നോ? മറന്നുപോയ്!

അത്യന്തമോഹപ്രലോഭനപീഢക -

ളൊക്കെയും താണ്ടിയിന്നെത്തിയീ ഗോപുരേ!

മാധവായെൻ ഭക്തവത്സലാ, നിന്നെയൊ-

ന്നുള്ളം നിറഞ്ഞിന്നു കാണണമെങ്ങു നീ?

ഓടിയണയുന്നിതാരെൻ സതീർത്ഥ്യനോ,

മിന്നുമീ ദ്വാരക വാഴുമധീശനോ !

ആനന്ദബാഷ്പം തുളുമ്പുന്നു, ശൗരിയാ

നേത്രങ്ങളെൻ നേർക്കുനീട്ടിത്തിരക്കുന്നു, 

" എന്തേ വരാനിത്ര വൈകി നീയെന്നോടു
ഗർവ്വിച്ചു പോരാൻ മടിച്ചതോ? ചൊല്ലു നീ..."

നെഞ്ചോടു ചേർത്തെന്നെയാരേ പുണർന്നി-

ടുന്നൊന്നുമേ ചൊല്ലുവാനാവാത്തതെന്തഹോ!

ഗദ്ഗദം തൊണ്ടയിൽ വന്നു കുടുങ്ങുന്നു,

ആരിതെൻ പാദങ്ങളയ്യോ! കഴുകുന്നു!

എൻ കയ്യിലെയവൽക്കെട്ടു തുറന്നു നീ-

യോരോ പിടി വാരി വായിലിടുമ്പൊഴു-

മെൻ ബന്ധനത്തിൻ്റെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടി

ഞാൻ മുക്തനാകുന്നുവെൻ കൃഷ്ണാ! ഹരേ! ഹരേ!

മായാമുകന്ദ! നീ ജാലങ്ങളീ വിധം

കാട്ടിയെൻ ഹൃത്ത്ക്ഷുദ്രദാരിദ്ര്യമാറ്റി നി-

ന്നോടുള്ള  ഭക്തിയാകും സുദാമാവി-

ന്നടിത്തട്ടു പോൽ മനം സമ്പന്നമാക്കണം!

പ്രേയസ്സിൻ പിന്നാലെയോടിത്തളർത്തിടാ- 

തേകണം  ശ്രേയസ്സിൻ കാന്തിയും ശാന്തിയും !

പദാവലി 

സുദാമാവ് - കുചേലൻ, സമുദ്രം 

വാജി             - കുതിര 

മോഹാനുഗാമി - മോഹങ്ങൾക്കു പിമ്പേ പോകുന്നയാൾ 

സതീർത്ഥ്യൻ - സഹപാഠി, ആത്മമിത്രം 

ഹൃത്ത്ക്ഷുദ്രദാരിദ്ര്യം - ഹൃദയനൈർമ്മല്യത്തിനു  ഹാനി വരുത്തുന്ന                                                                       ചിന്തകൾ  

പ്രേയസ്സ്        - ഭൗതികതൃഷ്ണ കൊണ്ടു നേടാവുന്ന  താൽക്കാലികമായ                                                    നേട്ടങ്ങൾ 

ശ്രേയസ്സ്        - ആത്മീയമായ ജ്ഞാനവും തപസ്സും കൊണ്ടു നേടുന്ന  സമഗ്രവും                                ശാശ്വതമായ ഐശ്വര്യം 

----പ്രതിസമത----

 

ഇന്നു കാണുന്നൊരീ സന്ധ്യയോ സുന്ദരി

ഇന്നലെക്കണ്ടൊരു സിന്ദൂരസന്ധ്യയോ?! 

പൂർണ്ണമായൊന്നുപോലില്ലന്യസൃഷ്ടികൾ

പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള പൂർണ്ണങ്ങളെന്നിയേ!

വൈവിദ്ധ്യപൂർണ്ണമാം പൂർണ്ണങ്ങളൊക്കെയും

ചേരും പരസ്പരപൂരകസൃഷ്ടികൾ.

ഏകമാമാ നാദവൈഭവംതന്നിൽനി-

ന്നുൽപ്പന്നമാം സഗുണാകാരസൗഷ്ടവം.  

ഏറ്റക്കുറച്ചിലിൻ ചിന്ത വിട്ടൊക്കെയും

ചേരുംപടി ചേർത്തുവച്ചാൽ മനോഹരം!

ഇപ്രപഞ്ചം കാക്കുമാനുരൂപ്യം വെടി -

ഞ്ഞീടാതിരിക്കുകിൽ സച്ചിദാനന്ദം!

പതക്കപ്പേച്ചുകൾ

"വന്ദനം പതക്കമേയാരു നീ? "

"ഞാനൊരു ഭാഗ്യവാൻ,

രാഷ്ട്രസേവനത്തിൻ നെഞ്ചിൽ

നെഞ്ചുവിരിച്ചിരുപ്പവൻ.  നീയോ?"

"ഞാനുമൊരു പതക്കം,

ഹാ! വികൃതമെൻ ജന്മം...

രാഷ്ട്രവിദ്ധ്വംസനക്കൊടുംനഞ്ചിൻ  

നെഞ്ചിലിരിപ്പാൻ വിധിച്ചവൻ."

#ദീപാവലി2021

ഭദ്രദീപങ്ങൾതന്നാവലീശോഭയാൽ  

പൗർണ്ണമിയാണിന്നമാവാസിനാളിലും   

ഒന്നിൽനിന്നൊന്നിലേക്കായ് ഭദ്രദീപങ്ങൾ 

മെല്ലെക്കൊളുത്തുന്നുവുൾച്ചിരാതിൻ  തിരി 

പുഞ്ചിരിയായ്ച്ചുണ്ടിലൂറുന്നു മേൽക്കുമേ-

ലാഹ്ളാദമീപ്പൂത്തിരിപ്പൂനിലാവുപോൽ! 

#ദീപാവലി2021

04-11-2021

പ്രപഞ്ചസായാഹ്നം

 പ്രതലമില്ലാതെഴുതുന്നു മായ്ക്കുന്നു

പ്രകൃതിയന്യാദൃശചിത്രങ്ങളനുക്ഷണം!

പ്രകടമാകും പ്രപഞ്ചമേയെൻമിഴി -

പ്പ്രതലമൊന്നിൽപ്പകർത്തട്ടെ നിന്നെ ഞാൻ!

പ്രകൃതഭേദപ്രകാരമെന്നുൾത്തലം

പ്രണയദ്വേഷങ്ങളിൽപ്പെട്ടുപോകിലും

പ്രളയകാലത്തു ഭേദങ്ങളൊക്കെയും

പ്രണവമൊന്നിൽ ലയിക്കട്ടെ ശാന്തമായ്! 

ഉളവ്

 

പുനർവിചിന്തനം

 

പുഴകൾ പാലൂട്ടിയ പുണ്യനാടേ,നിൻ്റെ 

വിധിയീവിധമെന്തു  മാറിനാടേ?

പേമാരി തന്നുള്ളു കണ്ട നാടേ,യിന്നു 

ചെറുചാറ്റൽ കണ്ടാൽ ഭയപ്പതെന്തേ?

മലകളിൽ മാമരം കോച്ചിടുമ്പോഴെന്തു

സുഖനിദ്രപൂണ്ടിരുന്നന്നു നാടേ!

അരുതായ്കയെന്തു നാം ചെയ്തു നാടേ-

യിനി പഴയ ശാന്തിയ്ക്കെന്തു ചെയ്‌വൂ നാടേ?

ഏറും തലയെടുപ്പോടെയീ നാടിനെ-

ക്കാത്തൊരാ മാമലസേനയെ നാം

ദ്രോഹിച്ചു നാൾക്കുനാളേറും ദുരാഗ്രഹ- 

ത്താൽ മതികെട്ടു മദിച്ചനാളിൽ;

വാനിൽ നീന്തും ഹർഷനീരദങ്ങൾതൻ്റെ  

നെഞ്ചകം തൊട്ട ഗിരിനിരകൾ 

അപ്പാടെ മുണ്ഡനം ചെയ്തു നാം നൂതന- 

നാണ്യവിളകൾക്കു ഭൂമിയാക്കീ.  

യന്ത്രങ്ങൾ നിത്യവും മെയ് കാർന്നെടുക്കവേ  

നോവിൽത്തളരും മലനിരകൾ,

കന്മദം ചോരുന്ന പാറകൾ പൊട്ടി -

യടർന്നർദ്ധപ്രാണ,രസ്തശ്ശിരസ്ക്കർ, 

ഏറ്റുമുട്ടാൻ ശേഷി ചോർന്നു നിൽപ്പൂ

കൊടുങ്കാറ്റിനോടും കരിങ്കാറിനോടും,

കാലം പിഴച്ചുവീശും കടൽക്കാറ്റും 

കനൽകാറ്റുമേറ്റുടൽ വേച്ചുനിൽപ്പൂ.

 അക്ഷയപാത്രമാം പശ്ചിമഘട്ടവും  

ചൂഷണമേറ്റു ക്ഷയിച്ചുപോയീ...

നാണയത്തുട്ടുകൾ കൊയ്യുവാൻ കാടായ 

കാടുകൾ വെട്ടിത്തെളിച്ചു നമ്മൾ,

മണ്ണിട്ടുമൂടിയ കാട്ടുനീർച്ചോലകൾ-

തൻ പച്ചജീവൻ പിടഞ്ഞൊടുങ്ങീ, 

കാവും കുളവും പടിയിറങ്ങീ 

തറവാടും പൊളിച്ചുവിറ്റുണ്ടു നമ്മൾ,  

നമ്മൾക്കു നാകം പണിഞ്ഞവർതന്നുടെ 

ദീർഘമാം വീക്ഷണം കണ്ടിടാതെ  

പൊട്ടിച്ചിരിച്ചെന്തു പ്രാകൃതമെന്നുച്ച-

ഘോഷം പരിഹസിച്ചാർത്തു മോദം.

നല്ല നാല്പത്തിനാലാറുകൾ ചേർന്നന്നു 

നാടിന്നുയിർ തന്ന നല്ലകാലം

വിസ്മരിച്ചില്ലേ വികസനത്തിന്നുച്ച -

കാഹളത്തിൽ ലയിച്ചന്നു നമ്മൾ? 

തെന്നിത്തെറിച്ചു വെള്ളിക്കൊലുസിട്ടു 

നാടാകെയൊഴുകിയ പാൽപ്പുഴകൾ

ദേശമാകെ ദാഹനീരേറ്റി, വേരുകൾ-

ക്കൂർജ്ജം പകർന്നൊരമ്മപ്പുഴകൾ...

പെട്ടെന്നൊരിക്കൽ പകച്ചുനിന്നൂ ,

നമ്മളമ്മയെച്ചങ്ങലയ്ക്കിട്ട നാളിൽ!

ദാഹം പൊറാഞ്ഞെത്ര കൈവഴികൾ

വറ്റിയമ്മയെ കാത്തർദ്ധപ്രാണരായീ?

വറ്റിയ ചാലുകളൊക്കെയും തിങ്ങും  

മനുഷ്യാധിവാസങ്ങളെങ്ങുമെങ്ങും 

കാടിൻറെ മക്കളെ, കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ- 

ക്കാടിറക്കീ,യടിവേരു വെട്ടീ...

വിസ്മരിച്ചേവരും കാടും  പുഴകളും 

കൈകോർത്തുനിന്നൊരാ പോയ കാലം!

ഇന്നൊരു മിന്നൽവെട്ടത്തിലും ഞെട്ടവേ-

യോർക്കുന്നുവോ പോയ നല്ല കാലം?

 ഒന്നല്ല രണ്ടല്ലിരുപതല്ലിന്നെങ്ങു-

മമ്മയെപ്പൂട്ടുമണക്കെട്ടുകൾ,  

ഭൂമിതൻ നാഡീഞെരമ്പുകളൊക്കെയും 

ബന്ധിച്ചുവന്ത്യലാഭക്കൊതിയാൽ. 

വിങ്ങിവിങ്ങിത്തടവിൽക്കിടന്നീടുന്നൊ-

രമ്മപ്പുഴകളൊന്നിച്ചുലഞ്ഞാൽ,

ഭൂമി തന്നുള്ളുരുകിപ്പരന്നൂരുകൾ

മായും, മറയും വികസനങ്ങൾ.

നന്നായ് നനഞ്ഞിടമെന്നു നിനച്ചാകെ-

യൂറ്റിയാലൂഴി തിരിച്ചടിക്കും!

തട്ടിപ്പറിച്ചതും വെട്ടിപ്പിടിച്ചതുമെല്ലാം 

പ്രപഞ്ചം തിരിച്ചെടുക്കും !!

താണുവണങ്ങിയനുവാദവും വാങ്ങി 

വേണ്ടത്ര മാത്രമെടുത്തുകൊള്ളാൻ 

ചൊന്നു, ദാനം തന്നു മണ്ണിൽ മറഞ്ഞവർ- 

തൻ വാക്കുകൾ തന്നെ ശാന്തിമന്ത്രം!

 പഞ്ചഭൂതങ്ങൾക്കുമുണ്ടവസ്ഥാന്തരം,

കണ്ടറിഞ്ഞാൽക്കൊണ്ടറിഞ്ഞിടേണ്ട!

വന്ദേ വാല്മീകി കോകിലം

Audio Courtesy: https://www.valmiki.iitk.ac.in/

 അശ്വിനമാസത്തിലെ പൗർണ്ണമിദിവസമായ ഇന്ന്  ഭാരതം ആദികവിയായ വാത്മീകിമഹർഷിയുടെ ജന്മദിനമായി കൊണ്ടാടുന്നു.   

എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്തത്ര തർജ്ജമകളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും  വിവിധഭാഷകളിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള കൃതിയാണ്  ആദികാവ്യമായ വാല്മീകി രാമായണം. ശ്രീ തുഞ്ചത്തു രാമാനുജാചാര്യൻ  എഴുതിയ ഭക്തിനിർഭരമായ അദ്ധ്യാത്മരാമായണം ഉൾപ്പെടെ വാൽമീകിരാമായണത്തെ ആസ്പദമാക്കി  രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള   ഉപഗ്രന്ഥങ്ങളോടെല്ലാമുള്ള അതിയായ ബഹുമാനം  മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ആദികവി വാത്മീകിമഹർഷി എഴുതിയ ആ മൂലകൃതി വായിക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള ഭാഷാപരിജ്ഞാനം ഇല്ലാതെപോയതിൽ   മനസ്സ് പലപ്പോഴും ഖേദിച്ചിട്ടുണ്ട്.  എന്നാൽ പണ്ടത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ഇപ്പോൾ നമുക്ക് അറിയുവാനാഗ്രഹമുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയുവാനും  മനസ്സിലാക്കുവാനുമുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. അവയിൽ ആധികാരികമായവ കണ്ടെത്തി വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കുവാൻ ഒരല്പം സമയം നിത്യവും നാം ചെലവാക്കിയാൽ അനേകകാലങ്ങളായി ഇതേക്കുറിച്ചൊക്കെ നമ്മുടെ മനസ്സിലുള്ള സംശയങ്ങൾക്കും തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്കും മുൻവിധികൾക്കുമെല്ലാം  ഒരുവലിയ അളവുവരെ പരിഹാരമാകും.മൂലകൃതികളെ വേണ്ടതുപോലെ അറിയുവാൻ ശ്രമിക്കാതെ അവയുടെ  വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടെമാത്രം കടന്നുപോകുമ്പോൾ  വരുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ  തീർക്കാൻ  മൂലകൃതികളെത്തന്നെ ആശ്രയിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.  അതിനായി നമ്മിൽ അണയാത്ത ആഗ്രഹവും ഉത്സാഹവും ഉണ്ടാകുവാൻ ഗുരുപരമ്പരകൾ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ! 

ഓം ഗുരുഭ്യോ നമഃ 

ഓം വാത്മീക്യായ നമഃ 

Valmiki Ramayanam

https://www.valmiki.iitk.ac.in/

तपस्स्वाध्यायनिरतं तपस्वी वाग्विदां वरम् ।

नारदं परिपप्रच्छ वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवम् ।।1.1.1।।

कोन्वस्मिन्साम्प्रतं लोके गुणवान्कश्च वीर्यवान् ।

धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवाक्यो दृढव्रत:।।1.1.2।।

चारित्रेण च को युक्तस्सर्वभूतेषु को हित: ।

विद्वान्क: कस्समर्थश्च कश्चैकप्रियदर्शन: ।।1.1.3।।

आत्मवान्को जितक्रोधो द्युतिमान्कोऽनसूयक: ।

कस्य बिभ्यति देवाश्च जातरोषस्य संयुगे ।।1.1.4।।

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ।

महर्षे त्वं समर्थोऽसि ज्ञातुमेवंविधं नरम् ।।1.1.5।।

श्रुत्वा चैतत्ित्रलोकज्ञो वाल्मीकेर्नारदो वच: ।

श्रूयतामिति चामन्त्त्र्य प्रहृष्टो वाक्यमब्रवीत् ।।1.1.6।।

बहवो दुर्लभाश्चैव ये त्वया कीर्तिता गुणा: ।

मुने वक्ष्याम्यहं बुद्ध्वा तैर्युक्तश्श्रूयतान्नर: ।।1.1.7।।

इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रामो नाम जनैश्श्रुत: ।

नियतात्मा महावीर्यो द्युतिमान्धृतिमान् वशी ।।1.1.8।।

बुद्धिमान्नीतिमान्वाग्मी श्रीमान् शत्रुनिबर्हण: ।

विपुलांसो महाबाहु: कम्बुग्रीवो महाहनु: ।।1.1.9।।

महोरस्को महेष्वासो गूढजत्रुररिन्दमः ।

आजानुबाहुस्सुशिरास्सुललाटस्सुविक्रमः ।।1.1.10।।

समस्समविभक्ताङ्गस्स्निग्धवर्ण: प्रतापवान् ।

पीनवक्षा विशालाक्षो लक्ष्मीवान् शुभलक्षणः ।। 1.1.11।।

धर्मज्ञस्सत्यसन्धश्च प्रजानां च हिते रतः ।

यशस्वी ज्ञानसम्पन्नश्शुचिर्वश्यस्समाधिमान् ।।1.1.12।।

प्रजापतिसमश्श्रीमान् धाता रिपुनिषूदनः ।

रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य परिरक्षिता ।।1.1.13।।

रक्षिता स्वस्य धर्मस्य स्वजनस्य च रक्षिता ।

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो धनुर्वेदे च निष्ठितः ।।1.1.14।।

सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञस्स्मृतिमान्प्रतिभानवान् ।

सर्वलोकप्रियस्साधुरदीनात्मा विचक्षणः ।।1.1.15।।

सर्वदाभिगतस्सद्भिस्समुद्र इव सिन्धुभिः ।

आर्यस्सर्वसमश्चैव सदैकप्रियदर्शनः ।।1.1.16।।

स च सर्वगुणोपेत: कौसल्यानन्दवर्धन: ।

समुद्र इव गाम्भीर्ये धैर्येण हिमवानिव ।।1.1.17।।

विष्णुना सदृशो वीर्ये सोमवत्प्रियदर्शनः ।

कालाग्निसदृशः क्रोधे क्षमया पृथिवीसमः ।।1.1.18।।

धनदेन समस्त्यागे सत्ये धर्म इवापरः ।

तमेवं गुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम् ।।1.1.19।।

ज्येष्ठं श्रेष्ठगुणैर्युक्तं प्रियं दशरथस्सुतम् ।

प्रकृतीनां हितैर्युक्तं प्रकृतिप्रियकाम्यया ।।1.1.20।।

यौवराज्येन संयोक्तुमैच्छत्प्रीत्या महीपति: ।

तस्याभिषेकसम्भारान्दृष्ट्वा भार्याऽथ कैकयी ।।1.1.21।।

पूर्वं दत्तवरा देवी वरमेनमयाचत ।

विवासनं च रामस्य भरतस्याभिषेचनम् ।।1.1.22।।

स सत्यवचनाद्राजा धर्मपाशेन संयत: ।

विवासयामास सुतं रामं दशरथ: प्रियम् ।।1.1.23।।

स जगाम वनं वीर: प्रतिज्ञामनुपालयन्।

पितुर्वचननिर्देशात्कैकेय्या: प्रियकारणात् ।।1.1.24।।

तं व्रजन्तं प्रियो भ्राता लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ।

स्नेहाद्विनयसम्पन्नस्सुमित्रानन्दवर्धन: ।।1.1.25।।